Rijmhulp
Ik dacht dat de verliefdheid over was
maar ik had het mis.
In mijn hart zit nu een kras
die onherstelbaar is.
Ik weet nog dat ik je eeuwige samenblijving zwoor
maar ben vergeten waarom ik die brak.
Ik huil als ik ons liedje hoor
wat er nog net aan ontbrak.
Eén enkel tegenwoord van jou
en ik had mijn woorden teruggenomen.
Waarom zweeg je nou?
durfde je er soms niet voor uit te komen?
Ik geef toe dat ik je hartverscheurend mis
Maar wat zou er gebeurd zijn als ik was gebleven?
Zou jij ook hebben toegegeven aan je diepste ergernis?
Jij had het toch vroeg of laat ook eens opgegeven?
Dus wees niet kwaad op me
en probeer mijn standpunt te begrijpen.
Hou je een beetje in, wil je?
Doe zoals mij en probeer het verleden niet zo vast te grijpen.
Voorbij is voorbij,
en als jij geen moeite doet om mij terug te krijgen...
We hebben beide schuld, allebei
Dat kan je niet doodzwijgen.

Huidige waardering: 5.47 met 30 uitgebrachte stemmen
Dit gedicht is ingezonden door Nona

Terug naar de startpagina van Rijmhulp.be

Gedichtenindex van Rijmhulp | Startpagina van Rijmhulp | Rijm.nu | Links

© 2007 - 2010 Jan Hengeveld.